Een jaar lang heb ik hier
Mijn gedachten uitgelaten
Zoals anderen hun honden
Het bankje zag
Alles voorbijkomen
Goede ideeën
Verrassende ideeën
Dat ene gedicht
Waarvan zelfs
Het hout begon te splinteren
Dus ik zwaai
Naar jou
Naar jullie
Vanaf het bankje
Dat eindelijk weer tijd krijgt
Voor zichzelf
Want Utrecht ligt vol kandidaten
Een verkeerspaal met verlatingsangst
Een brug die al eeuwen wacht
Op een compliment
Een vuilnisbak
Die meer geheimen bewaart
Dan mijn huisarts
Ik ga ze een voor een bekijken
En ga ze allemaal beschrijven
Het wordt heerlijk UUUUBjectief
Het bankje knikt opgelucht
Ik sta op
De stad schuift een stukje dichterbij
Achter me hoor ik het bankje fluisteren
Ga nou maar
Zelfs een bankje
Raakt een keer uitgekeken op een dichter