Geertekerk
De Geertekerk staat niet te roepen
Dat hoeft ook niet
Ze weet dat de Dom
al eeuwenlang
de langste schaduw
van de stad bezit
en dat sommige gebouwen
gewoon gelukkig zijn
met een bankje zon
Ze heeft van alles geprobeerd
Parochiekerk, Stal
Magazijn, Kazerne
Alsof ze niet kon kiezen
wat ze later worden wilde
Op een gegeven moment
verloor ze zelfs haar dak
Er groeiden bomen
in haar binnenste
alsof de natuur dacht
nou, als jullie niks
met die ruimte doen
dan maken wij
er wel een bos van
De duiven
vonden het prachtig
de mensen iets minder
Er waren plannen
om haar af te breken
weg te gummen
uit het straatbeeld,
zoals je een
fout woord verwijdert
uit een haastig
geschreven brief
Maar Utrecht
kreeg medelijden
of liefde.
vaak zijn dat
dezelfde dingen
dus bleef ze staan
En nu hangt er
nog steeds een klok
die ouder is
dan bijna iedere ruzie
ouder dan iedere fiets
die ooit over
het Geertekerkhof reed
Soms denk ik dat gebouwen
meer geduld hebben
dan mensen
Ze wachten gewoon af
tot de oorlog voorbij is
het water zakt
de bomen vertrekken
de restaurateur verschijnt
en iemand zachtjes
de deur opent
Kijk, lijkt de Geertekerk
dan te zeggen
ik was hier al die tijd al
Ik was alleen even bezig
met oud worden