Een wolk van meeuwen
breekt open boven mij
Ze vallen, stijgen, vallen weer
zoals gedachten
van voorbijgangers
Ik sta hier vastgeschroefd
tussen herfst en verkeer
verlangend naar de tijd
dat iemand bleef zitten
met een boek
of een gebroken hart
Nu regent het veren
en vlekken van wit
Zelfs dat is gezelschap
Zelfs dat
is iets
