Rietveld

Hij zit op het bankje
bij mij aan de overkant
zonder ambitie

Naast hem
rood met een mening
geel dat licht organiseert
blauw dat zich aan de lijnen houdt
zwart dat alles laat kloppen

Het is geen stoel
Het is een vermoeden

De man denkt aan gewone dingen
dat doet hij goed
Hij weet niet dat hij naast
een idee zit
van Gerrit Rietveld
losgeraakt van het meubel

Misschien ziet hij het
Misschien niet

De kleuren blijven
De bank ook

Meer gebeurt er niet