Het bankje (in winterstand)

Het bankje (in winterstand)

Het bankje aan de overkant
is vandaag officieel landschap
Een reliëf van zwijgen
met een dunne laag meningloos wit

Hij voelt hoe vlok na vlok
zich voordoet als iets
dat blijft plakken
Koude, vochtige argumenten
waar hij niks tegenin kan brengen

Geen billen vandaag
Geen gesprekken over werk
dat eigenlijk geen werk is
Liefdes die beter lopen
dan de benen die ze vertellen

Ook geen fiets die achteloos zegt
ik blijf hier wel even tegen je aanleunen
Zelfs de fatbike heeft hem verlaten
alsof dat ding ook ergens morele grenzen kent

In plaats daarvan
sneeuwballen
Altijd sneeuwballen
die bedoeld zijn voor iemand anders
maar eindigen in zijn ribben

Hij mist het gewicht
Teveel mensen tegelijk
een kind op schoot
Iemand die zoooo! zegt
en dan nog twintig minuten blijft

Hij praat zichzelf moed in
dit is tijdelijk, zegt hij tegen niemand
De zon is uiteindelijk koppiger
dan sneeuw
Warmte wint het altijd
van een pak sneeuw dat te dik is

Morgen misschien weer verhalen
Of tenminste een fiets
Desnoods een fatbike

Hij zucht
zoals alleen een bankje kan zuchten

Beeld: Marion Smit

Bestel mijn boek hier